Naar SportclubSilvoldeTV  Naar het fotoboek   Naar de twitterpagina   Naar de facebookpagina Zoeken in de website  Login leden  

Soms heb je van die momenten waarvan je weet dat het er aan zit te komen, maar je schuift het steeds maar weg. In het begin is het makkelijk: de zomervakantie, daarna komen de knusse feestdagen, gevolgd door een vaak wezenloos januari, de schoolvakantie’s.... Maar net als een een opdringend drolletje, komt ook dit weer aan het licht. Het aller-aller-aller laatste pupillenkamp. Sander, kamp-pa, gaat het nog een keer ‘shinen’.

Het echte drama en de tranentrekkende one-liners bewaren we voor het laatst. Laten we eerst teruggaan, naar de leukste drie dagen, de dagen die het jaar weer een beetje opfleuren. Dit is het verhaal van b_300_0_16777215_00_images_stories__images_seizoenen_20172018_algemeen_pupillenkamp_IMGP9237-485.jpgde kampdagen.

Dag 1: Hello and a farewell

Chips: Check….
Snoep:Check….
Geheime knuffel waarvan-niemand-mag-weten-dat-ik-die-heb: Check…

Zo verging het 49 kinderen op vrijdag de 25e voordat ze vertrokken naar hun reis van het leven. Sommige mensen gaan op zoek naar zichzelf naar verre oorden: Indonesie, Australie, Bali. Geloof mij maar, nergens leer je jezelf zo goed kennen als op Camping Te Boomsgoed, te Braamt. Die zelfde 49 kinderen stroomden al snel de Munsterman op. Met ontzettend veel nieuwe gezichten beloofde dit een bijzonder jong kampjaar te worden. Een extra uitdaging om er een onvergetelijke gebeurtenis van te maken.

Voordat Kamp-pa Sander zijn kamptoespraak ging houden, liepen de meeste ouders nog even de tassen na. ‘Heb je je warme trui bij je? En je extra sportsetje?’. Ouders, wees niet bang. De meeste kinderen heb ik maar een setje kleren zien dragen. Al leek Daan Dimmendaal zondag een nieuwe broek aan te hebben. Maar na nader onderzoek bleek zijn witte sportbroek gewoon onder het onbeschrijfelijke vuil te zitten. En zo hoort dat ook, een voetbalkamp hoort een stinkkamp te zijn* Lees Jan Leijenaar.

b_330 thumb_0_16777215_00_images_stories__images_seizoenen_20172018_algemeen_pupillenkamp_IMGP9866-217.jpgIn de kantine werden nieuwe gezichten begroet. Sander torende hoog boven iedereen uit toen hij naam voor naam opnoemde. Toen iedereen aanwezig was, ook Roel Heebink, konden we vertrekken naar het Whalhalla van de groepsaccomodatie’s.

Er gingen hier en daar geluiden op dat we misschien wel een kamp moesten organiseren op het Spc. Silvolde terrein, maar daar gaan we voorbij aan principes en traditie. Wie durft spiksplinter nieuwe stapelbedden te verkiezen boven de oude gammele, doorgezakte bedden van te Boomsgoed. Maar dat zijn wel ONZE bedden. En ieder kind kent de gangentjes van het oude pand, het oude zwembad, de keuken. Niks geen kamp op de club, te Boomsgoed is waar we thuis komen.

Dit thuis werd ook begroet met een hoop gegil en gegiechel. En zodra de slaapkamerdeuren geopend waren, stormde iedereen naar binnen om maar het beste bedje te kunnen krijgen. Toen iedereen gesetteld was, en de vloer ook dit jaar weer vervangen was door een laag van snoep en chips, moesten we al snel de voetbalschoenen aan.

Ook dit jaar had Mark weer een mooi voetbalparcour gemaakt. Het alom bekende voetbaldiploma. Ook een traditie! Al meer dan 25 jaar. Met kopwedstrijdjes en rencompetitie’s werden record naar record verbroken. Wat opviel was dat zelfs alle jonge kinderen erg hoge cijfers haalden! Complimenten aan de jeugdtrainers die week in week uit in de regen staan te trainen!

Toen de laatste paar oefeningen werden uitgevoerd, walmde er al een overheerlijke geur richting het sportveldje. Voor de ervaren lezers onder ons mag ik hopen dat jullie weten waarover ik het heb. Voor de jonge ouders, een geur van gebakken uien met overheerlijke hamburgers zorgde voor een behoorlijke afleiding op de oefeningen.

Eindelijk werd er geroepen dat het eten klaar was. Toen ook Joris van het veld was geschraapt (hongersnood nabij) konden we aan tafel b_330 thumb_0_16777215_00_images_stories__images_seizoenen_20172018_algemeen_pupillenkamp_IMGP0312-455.jpgDoor het warme weer aten we heerlijk buiten. Het beroemde kampsla, aangemaakt door niemand minder dan Pernille, werd veelvoudig opgeschept. De echte kampleden namen een flinke lap uien op de hamburger. (Later werden deze kinderen in quarantaine gelegt op een andere kamer.....u weet wel waarom) Toen we heerlijk gesmikkeld hadden, helaas hadden we geen spek, begon het lange uitbuiken. Hier en daar zaten kinderen te spelen in de speeltuin terwijl andere de bal nog maar een keer oppakte en lekker gingen voetballen.

Langzaam hing er al een vuurrook in de lucht, druppelgewijs kwamen iedereen om het beroemde kampvuur staan. Hier en daar werd er een spannend verhaal verteld, oude kamplegendes werden doorgegeven aan een nieuwe generatie. Zonder uitzondering beleefde iedereen een top ‘eerste kampdag’. Dit allemaal mogelijk zonder tablet of ipad...hoe bestaat het.

Toen Lars weer nummers ging ophalen van lang vervolgen dagen, was dit een teken voor de meeste kinderen om richting bed te gaan. Sommige konden geen afscheid nemen van dag 1 en probeerde de avond zo lang mogelijk te rekken. Maar toen de uien effect kregen op de darmen van Jan, gingen ook de laatste kinderen richting dromenland...en zo loopt dag 1 zomaar over in dag 2.

Template Settings
Select color sample for all params
Red Blue Green Black Yellow
Background Color
Text color
Google font
Body font-size
Body font-family
Direction