Naar SportclubSilvoldeTV  Naar het fotoboek   Naar de twitterpagina   Naar de facebookpagina Zoeken in de website  Login leden  

b_300_auto_16777215_00_images_stories__images_overigen_activiteitencommissie_seizoen20152016_IMGP6777_900x600.jpg

Woensdag 21 oktober was het weer tijd voor het jaarlijks terugkerende evenement voor de pupillen: de Herfstinstuif! Hét moment voor iedere pupil van de Silvoldse sportclub om de hele middag en avond op de Munsterman te vertoeven. In de middag is er voor de allerkleinsten een geweldig programma georganiseerd en gegeven door Lars Dales. De F-E-D-spelers hadden in de middag de tijd om de voetbalkunsten te tonen aan al het meegereisde publiek, bestaande uit oma’s en opa’s, vaders en moeders, broers en zussen en verre achter-achterneven en nichten. Tussendoor was er het moment om even op adem te komen en een heerlijk authentiek bakje patat stond klaar voor de bijna-moegestreden voetballers. In de avond was het moment om luiers aan te trekken en de nacht in te gaan voor een heuse vossenjacht

De voetbalmiddag

Al om 11:30 stonden de begeleiders, leiders en het WhoZnext team klaar om deze herfstinstuif tot een geweldige herinnering voor de jeugd te maken. 8 goaltjes stonden al klaar op veld 2 en 4 voor het aankomende toernooi. Lars had op de grote oefenhoek een geweldig professioneel ogend parcours uit gezet voor de kleinste. Ondertussen druppelden de kinderen binnen. In de kantine werden de shirtjes opgehaald, voor iedere team (land in dit geval) was er een unieke kleur. Vol enthousiamse vertrok de jeugd naar de kleedkamers om de prachtige tenue aan te trekken terwijl de ouders, vrienden en familie rustig genoten van een kop koffie. Om 13:00 werd het openingswoordje gehouden door geestelijk vader van de herfstinstuif Sander Rijkse. Na een kwartier stonden de 8 teams op de velden, klaar om te schitteren. Nu is dit toernooi te groot om uitgebreid te beschrijven, maar over het algemeen verliep het op ieder veld hetzelfde. Altijd was er wel een voetballer, ongeacht in welk team hij voetbalt, die opstond en de sterren van de hemel speelden. Elders werd er juist geknokt voor de winst en na een aantal wedstrijden werden de “bijeengeraapte” teams omgesmeed tot echte vrienden. Samen werd er dapper verloren of mooi gewonnen en dat leidde tot mooie wedstrijden. De aan het begin zo schone t-shirtjes kregen langzaam maar zeker meer moddervegen en grasvlekken door de strijdlust van de kinderen. Niemand kon zich verstoppen en iedereen had in de gespeelde wedstrijden ook een voldaan gevoel. Tussen de wedstrijden door was er even ruimte om op adem te komen in de kantine, die langzaam maar zeker veranderde (ik heb er geen andere woorden voor) in een zwijnenstal. Modderpoten op de stoelen, gras in de banken, bekertjes op de tafel en half leeg gegeten zakjes ships werden achtergelaten. De kinderen waren niet te houden en al snel werd het toernooi hervat. Na een aantal spannende, zenuwslopende, slaapverwekkende en schitterende wedstrijden was het tijd voor de Grande final Brazilië-Argentinië. Messi Vs Neymar. Een Zuid-Amerikaans onderonsje. Dit duel duurde wel een half uur en nog nooit was een duel zo groots bezocht als deze clash. Brazilië was de gehele wedstrijd de betere partij, keeper Jip wist voor de Argentijnen de schade te beperken maar moest toch een paar keer vissen. Daarentegen deed de Argentijnen ook nog wat terug door Dirk de doelman te passeren. Maar het mocht niet baten. Na de zepert op het WK in eigen huis wist Brazilië zich vandaag te revancheren door het veel presticeuzere Herfstinstuif-toernooi te winnen!!! Felicitaties namens de organisatie!

Na een hels, besloten feest kwamen alle voetbalkrijgers weer bijeen in de kantine, die vandaag functionereerde als “thuis” want er werd gezamenlijk warm gegeten. De altijd smakelijke frietjes werden opgegeten en ook een frikandel of kipcorn werd nog naar binnen gewerkt. Deze dikverdiende maaltijd werd in no-time opgegeten en langzaam maar zeker begon het te scheremen in de kantine. Daarmee veranderde de sfeer ook. Verhalen van eerdere vossenjachten werden weer boven tafel gehaald en de kunst was om elkaar zo bang mogelijk te maken. Kortom, het avondprogramma stond op het punt van beginnen.

Gif in de nacht

Nietsvermoedend zat er tussen de lachende kinderen een ‘geheime’ vos. Zonder dat iemand het door had, zakte Jaap Buiting langzaam weg in de luie bank achterin de kantine. Steeds meer kinderen kregen het in de gaten dat de normaal zo vrolijke Jaapie er plost wel heel raar bij lag. Snel kwamen de begeleiders erop af en wat bleek! Jaap was buiten bewustzijn! Met spoed brachten we hem naar de plaastelijke keuken waar we hem probeerde op te lappen. Al snel werd het duidelijk dat er vergif in het spel was. En als dat nog niet genoeg was, kwamen daar plots, uit de kelder, twee criminelen gesprongen, die snel het hazenpad kozen en de nacht in vluchtte, de kinderen en begeleiders in verwarring achterlatend…

Gelukkig lieten deze schurken ons niet in gehele ontreddering achter, want op de tv verscheen plots een speciale videoboodschap. Twee angstaanjagende criminelen gaven alle kinderen de opdracht om de nacht in te gaan, om daar, in de nietsontziende duisternis, donkere opdrachten te vervullen om zo Jaap zijn goede gezondheid terug te geven. Al snel werden er weer de groepjes gevormd die ook zo dapper samen het toernooi hadden beleeft. Een voor een gingen de groepjes de nacht in, klaar om alles op te geven om die ene sportman terug te halen. Vele kinderen vonden het stiekem toch nog wel een beetje spannend (een beetje heel erg). En daar is niks mis mee, want ook verscheidene begeleiders hadden al hun onderbroeken verversd, alleen al na het zien van de spannende videoboodschap. Met frisse moed en schone onderbroeken trokken we de nacht in.b_300_auto_16777215_00_images_stories__images_overigen_activiteitencommissie_seizoen20152016_IMGP7493_900x600.jpg

Veel te snel (voor de wat banger aangelegde kinderen/begeleiders onder ons) verlieten we de Munterman, en trokken we verder, de mysterieuze weilanden in. Ondanks het stoere gepraat klonterde de groepjes steeds dichterbij elkaar, om zo de donkere nacht en wie weet wat nog meer, buiten de groep te houden. Helaas kon ook het ‘collectief’ de vreemde figuren niet weerhouden om hen af te schrikken. Niet lang na het vertrek uit de veilige kantine, belandde we op een troosteloos weiland waar een tafel stond. Op deze tafel hadden de groepen de keuze uit drie verschillende dozen. Helaas voor velen zat er een wel hele enge tussen. Sommige groepjes kozen voor deze ‘enge doos’ en  plost verscheen daar een horrorhoofd!!! En ja hoor, net nu de begeleiders en kinderen zich hadden herpakt, scheten ze de bij deze verschijning alweer de broek vol(excuus). Gelukkig was het Hoofd niet geheel kwaadaardig en stuurde ons verder. Na een kort oponthoudt van de langskomende trein, trokken de jeugdige groepen weer verder. Hier en daar fluisterde de kinderen elkaar de een na het ander spookverhalen door. En de gezichten werder bleker en bleker. De begeleiders, die als beschermende volwassen moesten dienen, spraken de kinderen moed in, maar niemand zag dat achter de rug van de kinderen, deze begeleiders elkaar bij de arm pakte om zo de moed te verzamelen om door te gaan. Ondertussen was het echt donker geworden, en zagen de kinderen in iedere donkere struik, grijze tak of bruine modder een monster liggen. En niet lang na de horrortafel verscheen daar opnieuw een figuur. Verschillende kinderen sprintte uit pure overlevingsdrang de andere kant op, en kwamen daar achter dat ze daar helemaal alleen stonden en besloten toch maar om als groep deze ene duistere persoon het hoofd te bieden. Via een vraag konden de groepen weer een stukje informatie krijgen. Na het antwoord stuurde ook deze figuur ons het onbekende in.

En zo volgde er meer figuren, die uit het niets kwamen opduiken om de angstige kinderen opnieuw op te schrikken. Gelukkig beschikte iedere groep wel over een paar echte rauwdauwers, zo spuugde Guusje, bij het zien van weer een spookfiguur, zichzelf nog maar een keer in de handen en poseerde zich vlak voor de crimineel, om zo de groep te beschermen en de informatie los te peuteren bij deze boef. Ook was daar een Murrat, die menig boef achterna zat en waarbij de begeleiders al hun welspraakheid moesten zien te gebruiken om de crimineel weer veilig naar de groep te loodsen, zodat ze de opdrachten goed konden overbrengen naar de groepjes.
Het absolute hoogtepunt (of dieptepunt) was toch wel die enge kettingzaag.

Na een halfuur te hebben gelopen op de meest griezelige plekken, liepen de groepjes nu naast een maisveld, op zich ook geen vrolijke plek om eens s’avonds te gaan wandelen. Waar in het begin de groepjes wat bij elkaar stonden, kropen ze nu bijna letterlijk bij elkaar op schoot. Hier en daar huilde een begeleider al wat, en wisten de kinderen deze ‘volwassene’ toch weer op te peppen om door te gaan. Maar toen klonk daar opeens een geronk. Het angstzweet schoot eruit en de kinderen vormde een berschermende muur voor de wat bangere begeleiders, en opeens kwam daar, uit het mais, een gigantische boef tevoorschijn, met in zijn handen een KETTINGZAAG!!! Het gegil was tot in Varsseveld te horen en iedereen vluchtte als een groep naar achteren, gelukkig bleek het geen moordenaar te zijn en konden de groepjes na een opdracht verder trekken, de bossen in…

En zo druppelde daar de een na de andere groep de kaninte binnen. Alle kinderen genoten alweer van een lekker glas limonade, terwijl de begeleiders de hulp aanriepen van de derde schone onderbroek. Want al die overheerlijke patat was tijdens het angstvallige uurtje er alweer uit gekomen. De kinderen vertelde elkaar de sterkste verhalen, over zombie’s, mummie’s en spoken, terwijl de begeleiding elkaar felicteerde voor het behalen van de eindsreep, zonder te erge schade.  Maar dit was nog niet het einde, wilde we Jaap weer veilig thuis krijgen, moesten we het raadsel op zien te lossen. Als we de juiste spreuk zouden doorgeven aan de criminelen, zouden wij Jaap weer terug krijgen. Gelukkig beschikt Sportclub Silvolde alleen maar over slimme kinderen, en in no time wisten we de bevrijdendde spreuk te vinden:

Stierenballen met patat, groene drap in je gat

Met deze diepe zin klommen de kinderen veld 1 op, waar ons een heus spektakel stond te wachten. Via het licht dat de spectaculaire lichtshow ons bood, zagen we de criminelen bij elkaar staan. Klaar om ons te grazen te nemen of, als we de juiste spreuk hadden, Jaap aan ons terug te geven. Met een gekrijs van jewelste schreeuwde we als een man de spreuk uit. Angstig krompen de criminelen in een. Hoe was het deze kinderen toch gelukt om het raadsel op te lossen??? Snel verdwenen deze schurken de nacht in, achterna gezeten door een fanatieke ploeg van kiinderen. En zo kwam alles toch weer goed, en met een beetje geluk speelt Jaap morgen weer met het 2e tegen Etten.

En zo eindigt deze herfstinstuif editie van 2015. Wat was het een geweldige dag en wat had iedereen genoten.Hopeijk zien we iedereen volgend jaar weer en brengen al die kinderen weer hetzelfde enthousiamse met zich mee, want dan kan het niet anders dat ook editie 2016 een geweldig feest wordt. Voor nu dank aan alle vrijwilligers en kinderen en hopelijk tot volgend jaar!!! 

Was getekend: Thomas en Joris van Braak

b_300_auto_16777215_00_images_stories__images_overigen_activiteitencommissie_seizoen20152016_IMGP6626_900x600.jpg  b_300_auto_16777215_00_images_stories__images_overigen_activiteitencommissie_seizoen20152016_IMGP6893_900x600.jpg

Template Settings
Select color sample for all params
Red Blue Green Black Yellow
Background Color
Text color
Google font
Body font-size
Body font-family
Direction