Naar SportclubSilvoldeTV  Naar het fotoboek   Naar de twitterpagina   Naar de facebookpagina Zoeken in de website  Login leden  

  • IMG_6728
  • IMG_6728
    IMG_6728

    Wie in het seizoen 2016-2017 navraag deed over het JO15-1 elftal van Silvolde kreeg geheid een gefronst, nee-schuddend gezicht voor zich te zien. Nee, we kunnen niet zeggen dat dit elftal een succesvol jaar achter de rug heeft. Met slechts 3 punten uit 26 wedstrijden kunnen we wel spreken van een desastreus jaar. Als volger van de zwart-witte voetbalclub kun je misschien indenken hoe zo’n jaar is geweest voor de spelersgroep maar helemaal precies zullen die mensen nooit weten hoe het is om week in, week uit weer keihard te trainen voor een direct resultaat. Dat er in een seizoen zoals deze veel gezeik, gezeur en interne conflicten zijn geweest is daarmee ook meer dan logisch. Maar ondanks deze negatieve resultaten en bij vlagen een wat stroef jaar als team zelf zijnde, was dit toch een jaar om nooit te vergeten.

    Dat we dit jaar mochten afsluiten tegen Terborg JO15-1, ook een team dat onderin bungelt, op het hoofdveld, is nagenoeg het perfecte eindscenario van dit jaar. Een kraker mocht dit seizoen bepalen met welk gevoel we dit voetbaljaar zouden afsluiten. Dit keer met 16 man, een volledige staf en echt mei-weer. Wat een perfecte samenkomst van omstandigheden!!! Terborg wist de uitwedstrijd enigszins geflatteerd van ons te winnen dus we hadden behoefte aan eerherstel. 

    Het zou niet toepasselijk zijn voor dit jaar als er wederom veel randzaken op het laatste moment moesten worden geregeld, van de scheidsrechter tot de kantine was het allemaal net kantje boord geregeld, zoals we gewend zijn dit jaar. Dus met koffie uit de kantine en een scheidsrechter in de vorm van Jan Leijenaar konden we de laatste 70 minuten met dit elftal ingaan. Met een sterke basis elf moesten we Terborg gelijk laten zien dat wij hier niet wilden verliezen. We begonnen ook bijzonder sterk, we waren soms wat gespannen in de opbouw maar probeerden deze wel zo goed mogelijk te laten verlopen. Met de snelheid van Jesse van de Gevel en Rens voorin wisten we een paar keer goed door te komen maar echte mogelijkheden kwamen er niet. Terborg zelf was in balbezit niet veel minder dan wij en gelukkig stonden we achterin als een huis want anders hadden we een loodzware avond gehad. Zo werd het duel vaak op het middenveld uitgevochten en met het viertal Hessel, Huls, Tom en Youp wisten we dit goed te doorstaan. Het middenveld heeft zich in de loop der wedstrijden gevormd tot een betrouwbare groep bij elkaar die zeker in balbezit vaak laat blijken hoeveel voetbal er in kan zitten aan onze kant. Youp was de eerste die van afstand de Terborgse goalie wist te testen maar deze D-doelman liet in de loop van de wedstrijd blijken zeker goed te kunnen keepen. Zo golfde het de eerste helft op en neer en verzaakten beide ploegen niet. Bij vlagen was het spel goed maar bovenal was het te merken dat het een kraker was. Het publiek roerde zich meerdere malen en duels werden op het scherpst van de snede ingegaan. Vlak voor rust wist een Terborgenaar die grens van mannelijke duels te overtreden na hard inkomen op dapper uitkomende Dzjengis. Met nog 7 minuten op de klok speelden we tegen 10 man en gaven we extra gas. Een paar schoten en wat gestress voor de goal van Terborg had dit als resultaat, maar geen doelpunt.

    Zo gingen we met een dubbel gevoel voor het laatst de kleedkamer in voor de rust. We gaven aan dat de mogelijkheden en waren en dat deze lijn simpelweg door moest worden gezet. Als extra motivatie herinnerde we de jongens er nog even aan dat dit de laatste minuten samen zou zijn als team.

  • IMG_6735
  • IMG_6735
    IMG_6735
  • IMG_6704
  • IMG_6704
    IMG_6704

    De tweede helft was net zo goed als de eerste helft. We kwamen er vaak goed uit maar de aanvallen stokten vaak op 20 meter voor het doel. Wij waren het wel die de wedstrijd bepaalden en gaven alles voor deze pot. Vlak na rust betraden Cas Massop en Dries Huethorst voor het laatst het veld in een zwart-wit tenue, na deze wedstrijd hangen ze de voetbalschoenen aan de wilgen. 30 minuten nog even alles geven. Dat deden we goed, maar wederom scoorden we niet. En het seizoen is natuurlijk niet compleet met wat pech en een ongelukkig tegendoelpunt. 69 minuten stonden we achterin ijzersterk maar 1 moment stapten we net te vroeg uit waardoor Terborg oog in oog kwam te staan met Dzjengis, 0-1 verscheen op het scorebord. Verslagenheid en teleurstelling overheersten direct na het doelpunt. We vielen massaal op de knieën en bogen het hoofd voor weer een wedstrijd waarin het niet lukte. Maar als we dit jaar ergens kampioen in zijn geworden, is het wel de rug rechten na iedere tegenslag die we te verwerken kregen. Met man en macht gingen we na de aftrap er nog even tegenaan. Met risico en liefde voor het spelletje gingen we het Silvolds kwartiertje in, Cas Smit werd naar voren geschoven en startte als spits. Deze extra druk zorgde voor nog meer gevaar voorin maar de Terborgse goalie had altijd het laatste antwoord. Een paar vrije trappen wisten ons ook niets meer te brengen dan een doelpoging. In een counteraanval kreeg Terborg alle ruimte en Woud trok in de eigen 16 aan de noodrem, een penalty die de droom uiteen zou spatten. Toch? Nee, gelukkig nog niet, de druk werd de Terborgse speler te veel en de bal verdween naast de paal. Nog 3 minuten hadden we om te knallen. Man en macht ging naar voren en het uit-publiek bracht dat extra steuntje in de rug voor Terborg. Een laatste schot van Cas vloog helaas net over de lat. 

    Zo sluiten wij het seizoen toepasselijk af met redelijk voetbal, veel passie maar ook wederom 0 punten.

  • IMG_6685
  • IMG_6685
    IMG_6685

    Zo eindigt dit jaar in een mineur, maar dat is inmiddels gebruikelijk geworden dit jaar. Hoewel het voetballend gezien een dieptepunt was dit jaar was het toch een jaar waar 16 verschillende pubers dichterbij elkaar zijn gekomen en waar we erachter zijn gekomen dat samen verliezen verbroederd. Met een traditionele trainersdouche verlieten we de kleedkamer voor het laatst en na een drankje gekregen te hebben (helaas niet van de club, net als het patatje…) vertrok iedereen van sportpark de Munsterman. Eenmaal thuis aangekomen kom je er dan als trainer achter dat je dat stelletje tieners bij elkaar toch verdomd erg gaat missen de aankomende jaren.


    Klik voor meer foto's

    Klik op het fotograaf-icoontje rechts van deze pagina

    Klik hier voor meer foto's
     
    Template Settings
    Select color sample for all params
    Red Blue Green Black Yellow
    Background Color
    Text color
    Google font
    Body font-size
    Body font-family
    Direction